Warning: Constant ABSPATH already defined in /home/kirsch/public_html/blog/wp-config.php on line 57
{"id":453,"date":"2009-04-05T12:08:55","date_gmt":"2009-04-05T12:08:55","guid":{"rendered":"http:\/\/www.kirsch.be\/blog\/?p=453"},"modified":"2018-03-02T14:10:26","modified_gmt":"2018-03-02T14:10:26","slug":"2008-wat-u-nog-niet-wisttenzij-u-erbij-was-natuurlijk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.kirsch.be\/blog\/?p=453","title":{"rendered":"2008 : wat u nog niet wist…(tenzij u erbij was natuurlijk)"},"content":{"rendered":"

We zullen maar beginnen bij het begin zeker?<\/p>\n

In augustus (2008 dus)\u00a0zijn bompa en oma Kirsch<\/strong> voor de tweede keer op bezoek gekomen.\u00a0 Ze zijn een kleine maand bij ons geweest, en die is werkelijk voorbij gevlogen.\u00a0 We zijn er elk weekend op uit getrokken, bompa heeft super lekker gekookt, en ons Lou (en wij ook) genoten van alle extra aandacht.<\/p>\n

Ik ga hier niet elk weekend uitgebreid beschrijven, de foto’s zullen wel genoeg vertellen!<\/p>\n

4 Dagen aan de Gold Coast, Brisbane en Sunshine Coast<\/span><\/strong><\/p>\n

We zijn naar Brisbane gevlogen en hebben daar dan een auto gehuurd om mee rond te voyageren.\u00a0 Even paniek, want waren we toch wel niet vergeten dat kinderstoeltje te vragen zeker.\u00a0 Gelukkig zijn de Aussies altijd hun eigen goed georganiseerde zelve, en was er natuurlijk nog een extra zitje beschikbaar.\u00a0 Oef!<\/p>\n

Onze eerste etappe waren\u00a0de Glass Mountains .\u00a0 Een prachtige tocht, mooie bergen en adembenemende vergezichten.\u00a0 De volgende dag hebben we in Brisbane doorgebracht.\u00a0 Een mooie stad, maar niet spectaculair.\u00a0 Wel leuk met het grote openlucht stadszwembad naast de rivier, en aangezien wij zware fan zijn van bootjes, hebben we natuurlijk een boottochtje gemaakt op de Brisbane River.\u00a0 De volgende dag trokken we weer verder, en hebben we\u00a0een mooie rit langs de kust gemaakt tot aan Surfer’s Paradise.\u00a0 Ondanks het feit dat iedereen ons had gewaarschuwd voor het immense Las Vegas gehalte, vielen wij\u00a0toch steil achterover van het Las Vegas gehalte.\u00a0 Een mens houdt het niet voor mogelijk: uren en uren langs de kust rijden, door kleine en nog kleinere dorpjes met daartussen heel veel niets, tot daar in de verte een skyline opduikt waar die van\u00a0NY bleek\u00a0van wordt (een lichte overdrijving, maar goed, u snapt mijn punt).\u00a0\u00a0 Surfer’s Paradise is op zich niets speciaals, maar je moet er echt geweest zijn om de abruptheid van de overgang van niets naar STAD meegemaakt te hebben. Echt spectaculair!
\nDe laatste dag hebben we nog wat mooie kusttochten gedaan, en dan terug de vlieger op naar Melbourne.<\/p>\n

$\"\"$ <\/p>\n

3 Dagen Queenscliff en omgeving.<\/span><\/strong><\/p>\n

Queenscliff is intussen een favoriet van Toms en mezelf.\u00a0 Een klein dorpje, in de zomer overspoeld door toeristen, maar in de winter heel stil, wat mijmerend aan het topje van de baai, zich nestelend in zijn oude glorie.\u00a0 Een van de weinige plekken waar we wat geschiedenis kunnen voelen (buiten de grandeur van de goudsteden) en dat doet toch deugd.<\/p>\n

We hebben er in het mooie Grand Vue Hotel geslapen, en de restaurants zijn er ook niet mis.\u00a0 Echt genieten dus: goed slapen, heel lekker eten, wandelen van de ene vuurtoren naar de andere (toch een stevige wandeling zo heen en terug), en de volgende dag de ferry naar Sorrento.\u00a0 Zoals gezegd ligt Queenscliff aan de ene kant van de baai; Sorrento ligt\u00a0aan de andere kant.\u00a0 Een tocht van een drie kwartiertjes om in een andere wereld terecht te komen: beach, surf and leisure!<\/p>\n

$\"\"$ <\/p>\n

<\/p>\n

Vlak voor onze volgende lading bezoekers, hadden we een lang weekend van vier dagen waarvan we natuurlijk gebruik hebben gemaakt om er nog eens met onze camper op uit te trekken.\u00a0 We zijn naar Lake Mungo<\/span><\/strong> getrokken.\u00a0 In een woord PRACHTIG.\u00a0 Waarschijnlijk een van de mooiste dingen die we totnogtoe\u00a0hier in Australie gezien hebben.
\nHet is een merencomplex van\u00a017 meren, die duizenden jaren geleden opgedroogd zijn, en nu prachtige rotspartijen, zandhopen en landschappen vormen.\u00a0\u00a0De weg ernaartoe is een 4×4 weg, dus dat was ook nog eens plezant om over te hobbelen met onzen bak!\u00a0Het is een ongelofelijk wijdse vlakte, met oneindig veel kleuren en schaduwen.\u00a0\u00a0En daarboven dan die heel snel wisselende\u00a0luchten, echt indrukwekkend.\u00a0\u00a0\u00a0 Ik\u00a0hoop dat\u00a0de foto’s het wat kunnen weergeven.<\/p>\n

$\"\"$
\nOok de weg ernaar toe was fantastisch.\u00a0 Eerst hebben we uuuuuurenlang langs graanvelden, graandorpen, graansilo’s, graan… gereden.\u00a0 Heel mooi: alles goudgeel met daarboven een staalblauwe hemel…
\nEn een paar kilometer voor onze stopplaats\u00a0 hebben we een omwegje gemaakt naar de ‘Pink Lakes’: zoutmeren… Ook weer echt indrukwekkend.
\n‘s Avonds zijn we in een plaatselijke pub gaan eten, en hebben we onze piketten uitgeslagen op de ‘camping’ ernaast.<\/p>\n

$\"\"$ <\/p>\n

De weg terug hebben we onderbroken in een\u00a0soort Bokrijk.\u00a0 En ‘t was nog de moeite ook, hoewel ons Lou daar ontdekt heeft dat ze bang is van paarden…We hebben er een heel tof machien gezien, een cinema avant la lettre.
\nEen soort draaimolen, maar dan met allemaal kijkgaatjes.\u00a0 En in die kijkgaatjes zijn er dan fotootjes van steden…De foto van de eerste stad herkent iedereen onmiddellijk, maar de tweede foto, wie kent dat… (foto erna geeft de oplossing, maar dus niet zeuren he)<\/p>\n

$\"\"$ <\/p>\n

<\/p>\n

En dan was het tijd\u00a0voor onze volgende reeks bezoekers.\u00a0 De eersten waren\u00a0Tine en Michiel<\/strong>.\u00a0 Zoals verwacht en gevreesd, zijn\u00a0 ‘t weer zware dagen geweest… \ud83d\ude42
\nMet hen zijn we het eerste weekend noordoostwaards getrokken, naar Lakes Entrance.\u00a0 Ons gebruikelijke huisje gehuurd (een andere favoriet: vlak aan het meer, groot terras met bbq en overal kangoeroes, papegaaien en andere beesten – zie foto:\u00a0 een niet zo makkelijk te ziene Echidna oftewel een soort miereneter : http:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Echidna<\/a>\u00a0– graaf beest!)
\nWe waren nu wel nogal laat beginnen inpakken waardoor we pas om 9.30 vrijdagavond konden vertrekken, maar kom niet getreurd, met wat geluk zijn we rond 12.30 ter plaatse.\u00a0\u00a0 Ons Lou zag het even anders.\u00a0\u00a0 Na al de hele dag behoorlijk uit haar hum geweest te zijn, \u00a0geeft ze na 10 minuten rijden\u00a0een recordhoeveelheid onverteerd voedsel over… wij dus terug naar huis, babystoel zo goed en zo kwaad mogelijk uitgewassen (stinken!!!!!), overtrekske eruit en handdoek erin, kind gewassen en weer aangekleed, om uiteindelijk om 10.15 echt te vertrekken met nog minstens drie uur voor de boeg.\u00a0\u00a0 Twee en een half uur verder merken we dat we noch het adres, noch een wegbeschrijving meehebben.\u00a0 Niet getreurd, Tom en ik zijn er nog niet zo lang geleden geweest, we zullen de weg wel herkennen.\u00a0 Nog een half uur later merkt iemand voorzichtig op dat we nu toch al lang op dat donkere wegske rijden, en dat we nu ook al langer dan drie uur onderweg zijn… Tom is echter zeker van zijn stuk (ikke intussen natuurlijk al lang niet meer) en\u00a0Michiel rijdt verder.\u00a0 Na nog een\u00a0half uur op hetzelfde weg en tevergeefs uitkijken naar het verhoopte zijwegje rechts,\u00a0is de moraal\u00a0gezakt.\u00a0 Geen kat te bespeuren,\u00a0donker zover je kijken kan, geen bereik met de gsm, en het is nu al voorbij 1u.\u00a0 En plots springt\u00a0 een kangoeroe op de weg!\u00a0 We schrikken ons een bult maar Michiel kan het beest gelukkig ontwijken.\u00a0 Pff, niets gebeurd, maar het scheelde toch niet veel.\u00a0 Iedereen is weer klaarwakker en\u00a0vraagt zich binnensmonds af hoe dat gaat eindigen.<\/p>\n

Wel, het eindigt goed: twee minuutjes na onze bijna voltreffer met het Australisch icoon zien we dat klein onnozel zijwegske waarvan niemand behalve Tom nog had verwacht dat we het die nacht zouden zien.\u00a0 Euforie!!!\u00a0 Vijf minuutjes later komen we bij ons huisje aan en nog 10 minuutjes later is de tweede fles wijn gekraakt…:)<\/p>\n

En zo ging dat dan nog twee weken door…<\/p>\n

$\"\"$ <\/p>\n

<\/p>\n

Tine en Michiel waren nog maar net weg, of daar stonden Wim en Maria<\/strong> al voor de deur.
\nZij zijn maar vier dagjes gebleven, want ze\u00a0hadden er hun Australisch avontuur al opzitten, en kwamen bij ons wat uitwaaien.\u00a0 Vier gezellige dagen, lange babbels s’ avonds, lekker gegeten en vurige discussies.\u00a0 Gelukkig wisten we bij het afscheid dat het niet lang meer zou duren voor we elkaar weer gingen zien!!<\/p>\n

<\/p>\n

En last but not least kregen we oma en opa Deheegher<\/strong> over de vloer.
\nZij hadden er net vier weken Nieuw Zeeland opzitten, en kwamen nu nog twee weekjes bij ons logeren.\u00a0 Na vier weken eerder slecht weer in NZ hoopten ze in het zomerse Australie weer wat op temperatuur te komen.\u00a0 Dat was buiten de grilligheid van Melbourne gerekend…Van al onze bezoekers hebben mama en papa het aller aller allerslechtste weer gehad.\u00a0 Ik denk dat ze het allerslechtste weer van de voorbije 10 jaar hebben gehad.\u00a0 Ocharme.
\nMaar het was toch tof hoor!<\/p>\n

Door het slechte weer konden we niet echt veel uitstapjes doen, maar we zijn toch op de Great Ocean Road geraakt, en we hebben koala’s gezien en het was zeer romanties!<\/p>\n

$\"\"$ <\/p>\n

En omdat we Queenscliff zo tof vinden, zijn we ook met hen naar ginder getrokken.\u00a0 Gelukkig was het – ondanks de stijve bries – toch nog zonnig en warm genoeg om even het zwembad in te duiken!\u00a0 Ook nu weer goed geslapen, heel lekker gegeten, Belgische pintjes gedronken en genoten!\u00a0 Oma heeft Loutje leren ‘Sante’ doen, en ondanks haar heilige schrik voor schommels, is opa erin geslaagd haar te doen schateren van plezier!<\/p>\n

$\"\"$ <\/p>\n

En dan zijn we met z’n allen op het vliegtuig richting Belgie gestapt… t was weer eens Kerst en Nieuw, ons eerste volledige jaar Australie zat er al op…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"