Intussen is Nieuw- Zeeland getroffen door een serieuze aardbeving, en hier is het al twee dagen volop aan het stormen.\u00a0 De regen valt met bakken uit de lucht, de bomen zwieren en zwiepen, overstromingen alom, het dondert zoals het enkel in de tropen kan donderen\u00a0en de boeren zijn blij dat er nog eens wat water valt!\u00a0<\/p>\n

Ons\u00a0dochterke ligt zalig in haar bedje te pitten, (met het raam toe, want anders komen de spinnen binnen) \u00a0ik heb dus nog eens tijd om me aan de blog te wijden.\u00a0\u00a0 Dat van die spinnen, dat is niet gezeverd: alle andere ramen staan open om de frisse lucht door het huis te laten spelen, behalve die van ons Louke.\u00a0 U wilt weten waarom?\u00a0 De alom bekende en beruchte REDBACK spider.\u00a0 Meer info: http:\/\/www.amonline.net.au\/factSheets\/redback.htm<\/a><\/p>\n

Kort samengevat: ‘t is het nichtje van de zwarte weduwe, ze wonen in geurbaniseerde gebieden, en de beet van een vrouwelijke redback is zeer giftig.\u00a0 Een volwasssene wordt er serieus ziek van en sommigen zijn eraan gestorven, voor kindjes is het natuurlijk nog veel erger.\u00a0 Er is een antigif, maar bon, als een kind gebeten is, moet je er toch behoorlijk snel bijzijn.\u00a0\u00a0 En die rotbeesten komen boven als het regent, en ondanks het feit dat iedereen ons gerustgesteld heeft ‘ohh, die komen niet zoveel voor’, ‘enkel als je in de tuin werkt moet je opletten ‘ etc, hebben wij er toch maar mooi eentje in de living gehad, net nadat ik in het tuintje dat op de living uitgeeft wat had gewerkt, met de deur van de living open natuurlijk.\u00a0\u00a0<\/p>\n

Na de schrik van ons leven gehad te hebben,\u00a0zijn we nu toch extra voorzichtig, en gaat het raam van Lou enkel open als het mooi weer is, en ik controleer elke keer haar slaapzakje voor ik haar erin stop.\u00a0 ‘t Is een avontuur, in Australi\u00eb leven, ‘t is een avontuur !<\/p>\n

Dit geheel terzijde.\u00a0 Ik wilde namelijk nog wat over de laatste weken vertellen.\u00a0 We hebben namelijk bezoek gehad: Eric en Nicole, Toms\u00a0ouders\u00a0hebben ons hier voor\u00a0twee weken vervoegd.\u00a0 22 november s’ avonds laat aangekomen, en tegen 1u s’nachts stonden ze voor de deur: grappig hoor: twee zo’n vertrouwde gezichten in een totaal andere context!\u00a0\u00a0En het leek\u00a0Sinterklaas wel:\u00a0nog een propvolle valies voor zowel Tom als ik met\u00a0kleren, schoenen, handdoeken…\u00a0die we in Belgi\u00eb hadden moeten achterlaten, de Sint die al voor Lou was gekomen van oma en opa Dworp, peter Matti, meter Tine, nog cadeautjes voor Loukes geboorte van mensen die wat later waren (en wij dus al weg)… tof hoor!<\/p>\n

Die avond toch nog een uurtje of twee bijgekletst, en zo werd het met 3.30 s’ nachts ongeveer de laatste avond die Tom en ik hier al gehad hebben \ud83d\ude42 – nieuwe ouders, jaja, vooral zonder babysit van grootouders, maar daar kwam nu dus voor twee weken verandering in!\u00a0\u00a0 Eric en Nicole die hadden geen last van het late uur, want die waren natuurlijk volop aan het jetlaggen.<\/p>\n

Het zijn twee supertoffe weken geworden, met een afwisseling aan uitstapjes, tochten naar Ikea (nu we een\u00a0auto ter beschikking hadden konden we wat vaker gaan, nog altijd voor die verdomde zetel die maar niet binnenkwam), lekkere restaurantjes, mooie vergezichten, een t\u00eate a t\u00eate…<\/p>\n

Een overzichtje:<\/p>\n

‘Sinterklaasavond’<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

Eerste uitstap met z’n vijven: Bendigo<\/strong><\/p>\n

Na eerst de hele voormiddag rondgebeld te hebben naar autoverhuurders hier in de buurt,\u00a0 op zoek naar een kinderstoeltje voor ons Louke, bleek dat de verhuurfirma op de luchthaven er nog eentje op reserve had.\u00a0 OEF!\u00a0En nog beter: de luchthaven ligt op de weg\u00a0van de toerisische route die Nicole had uitgestippeld.\u00a0\u00a0
\nHet\u00a0\u00e9\u00e9n<\/p>\n

\u00a0<\/a>
\nRupertwood, een prachtig landhuis in de wijngaarden – was al wat meer de moeite dan het andere<\/p>\n

\u00a0<\/a>\u00a0 (Tom, voor zijn bezoek aan de kapper)<\/p>\n

en uiteindelijk kwamen we in Bendigo aan, een onverwacht mooie stad!\u00a0
\nDe goudvondsten hier waren legendarisch: in 1851, toen ze hier net begonnen met goud opgraven, leverde \u00e9\u00e9n emmer modder 23 kilogram !!!!!\u00a0 aan goud op!\u00a0\u00a0 Bendigo was dan ook een enorm rijke stad, en dat is aan de huizen te zien.\u00a0<\/p>\n

<\/a>\u00a0\u00a0 <\/a>\u00a0\u00a0 <\/a>\u00a0\u00a0<\/p>\n

\u00a0<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0 <\/a>\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n

Zelfs ons Louke moest zich aan de takken van de koets vasthouden, zoveel moois!\u00a0<\/p>\n

\u00a0<\/a>\u00a0\u00a0<\/p>\n

Wilsons Promontory National Park<\/strong><\/p>\n

Zondag zijn we de kust ten oosten van Melbourne gaan verkennen: de kustlijn van Gippsland.\u00a0\u00a0 De weg ernaar toe\u00a0is heel afwisselend, heuvelachtig, en de kustzichten zijn echt\u00a0supermooi.\u00a0\u00a0 Het Wilsons Promontory National Park is een zeer geliefde plek van de Australi\u00ebrs: in de zomer komen ze hier graag kamperen, vissen, zwemmen,\u00a0surfen…\u00a0 Er is echter niets dat op enig toerisme wijst, het park is zo goed als desolaat,\u00a0en\u00a0van de gebruikelijke cafeetjes, shops etc is hier niets terug te vinden.\u00a0 Gelukkig maar.\u00a0<\/p>\n

Het is hier prachtig, en Tokke en ik liggen helemaal plat van het lachen op\u00a0Squeaky Beach.\u00a0 Een prachtig strand met zand zo wit als sneeuw.\u00a0 Maar het beste is: het maakt lawaai!\u00a0 Als je\u00a0over het zand loopt, ‘squeakt’ het echt.\u00a0 We hebben er een filmpje\u00a0van, en als het lukt om het te verkleinen, plaatsen we het op de blog.\u00a0<\/p>\n

<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0 <\/a>\u00a0 <\/a>\u00a0<\/p>\n

\u00a0 <\/a>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n

<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0 <\/a><\/p>\n

En in de week gingen Nicole, Eric, Lou en ik dan op vadrouille.\u00a0 En Tommeke maar werken, ocharme!!!<\/p>\n

We bezochten Ballarat<\/strong><\/p>\n

Volgens de boekskes d\u00e9 stad van de goudkoorts, met onmetelijke rijkdom in de 19e eeuw, nu echter een wat zielloos provinciestadje, (alhoewel het \u00e9\u00e9n van de grootste steden van Victoria is) waar niet zoveel meer herinnert aan de grandeur van vroeger.\u00a0<\/p>\n

<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0 <\/a>\u00a0\u00a0 <\/a>\u00a0\u00a0\u00a0 <\/a><\/p>\n

Vrijdagochtend\u00a0zijn we vertrokken voor het laatste stuk van de Great Ocean Road<\/strong>.\u00a0<\/p>\n

Tom moest die dag nog werken, en is s’ avonds met de trein nagekomen.\u00a0 We hebben het grootste stuk via de autosnelweg gedaan, om dan ter hoogte van de Twelve Apostels aan de kust te komen.\u00a0\u00a0 En wat bleek: Tom en ik hadden het beroemdste stuk van die apostels gemist!!!\u00a0 We hadden ons inderdaad al afgevraagd waar die rotsen waren die op alle prentkaartjes staan, maar er eigenlijk niet echt verder bij stilgestaan.\u00a0 We gingen ervan uit dat ‘Twelve Apostels’ een verzamelnaam was voor de kuststrook die bezaaid is met rotsen in de zee, maar we waren dus mis.\u00a0\u00a0 Het is net als de ‘London Bridge’ wel degelijk de naam van \u00e9\u00e9n bepaalde groep rotsen.\u00a0 We zijn de eigenlijke Twelve Apostels dus gewoon rats voorbijgereden…\u00a0 die sleutel van ‘t hotel en alle consternatie daarrond heeft er waarschijnlijk iets mee te maken… \ud83d\ude42<\/p>\n

Hieronder dus een paar fotookes van de Enige Echte Twelve Apostels en excuseert u ons voor de desinformatie.<\/p>\n

<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0 <\/a>\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n

… en veel rijden en mooie dingen zien, en Louke mee laten genieten!!\u00a0 En vooral: haar beschermen tegen de zon.\u00a0 Want dat is hier echt niet gelachen: efkes onbeschermd rondlopen, en je verbrandt supersnel.\u00a0 Babietjes dus zeker…\u00a0 En papa Tom is daar nogal fanatiek in.\u00a0 Het minste straaltje zon, het minste streepje bloot velleke en hup, stoppen, doek goedleggen, koets draaien, trui erover trekken, mutske rechter zetten…<\/p>\n

<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0 <\/a><\/p>\n

s’ Avonds\u00a0heerlijke vis\u00a0gegeten, nog even in Warnambool ( eensgezind ‘Warmenboel’ gedoopt) rondgelopen en dan zaterdag: naar het Tower Hill Game Reserve.\u00a0 Voor de trouwe fans: die krater waar we de vorige keer te weinig tijd voor hadden…\u00a0 (wordt vervolgd)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Intussen is Nieuw- Zeeland getroffen door een serieuze aardbeving, en hier is het al twee dagen volop aan het stormen.\u00a0 De regen valt met bakken uit de lucht, de bomen zwieren en zwiepen, overstromingen alom, het dondert zoals het enkel in de tropen kan donderen\u00a0en de boeren zijn blij dat er nog eens wat water […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-134","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-australie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.kirsch.be\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/134","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.kirsch.be\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.kirsch.be\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kirsch.be\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kirsch.be\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=134"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.kirsch.be\/blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/134\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.kirsch.be\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=134"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kirsch.be\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=134"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kirsch.be\/blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=134"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}